Legenda o Łynie - Jaki był Piast Kołodziej? - Legenda o Smoku Wawelskim - "Legenda o Bazyliszku" - Legenda o Piaście Kołodzieju - Legenda o św. Kindze Album zawiera następujące paski komiksowe: Legenda o Łodzi, Tajemniczy testament, Spowiedź doktora Jekylla, Kontakt, Przepowiednia, Hrabia Monte Christo, Prywatny detektyw, Samotnik, Boiskowa lekcja, Droga do Valkiroo oraz niepublikowany wcześniej Pechowy skarb. Sto sportowych samochodów, wartych łącznie kilkadziesiąt milionów złotych, w jednym miejscu. Przez Łódź przejechała parada Porsche. Samochody zaparkowały na rynku łódzkiej Manufaktury na kilka godzin. Można było przyjrzeć się im z bliska, a nawet zasiąść za ich kierownicą. 30 lipca 2021. Julia Fabiańska. Legenda o losach Janusza i Sary jet jedną z wielu, które krążą po ulicach miasta. Jest jednak wyjątkowa, bo opowiada o początku całego miasta. Zapraszamy Was w podróż do czasów, kiedy piękna Łódź rozpoczęła swoje bujne życie. Stąd w niniejszej publikacji odnajdujemy western (tytułowy „Samotnik”), odniesienia do lokalnych tradycji („Legenda o Łodzi”), heroiczną fantasy („Przepowiednia”, „Droga do Walkiroo”), kryminał („Prywatny detektyw”) science fiction („Kontakt”) oraz dotąd szerzej nieprezentowaną historię piracką („Pechowy skarb"). Zaginęła Beata Jankowska z Lodzi. Szuka jej Fundacja im. Janusza Szostaka. Beata Jankowska, mieszkanka Łodzi, zaginęła w tajemniczych okolicznościach po wyjściu z domu. Tamtejsza policja poinformowała o wszystkim dopiero we wtorek, 8 sierpnia, choć 57-latka zniknęła już ponad miesiąc temu. Jak informuje Fundacja Na Tropie im. . Niedawno Łódź obchodziła rodziny. Nasze miasto nie ma tak bogatej tradycji jak chociażby Kraków. Istnieją jednak ciekawe łódzkie legendy na kolejnych slajdach archiwum Dziennika Łódzkiego/archiwum Muzeum Miasta ŁodziNiedawno Łódź obchodziła rodziny. Nasze miasto nie ma tak bogatej tradycji jak chociażby Kraków. Istnieją jednak ciekawe łódzkie legendy. Jedna z nich mówi o Januszu. Czy to on został pierwszym mieszkańcem Łodzi? Miał to być chłop, który mieszkał w okolicach grodu łęczyckiego. Od dziecka był jednak krnąbrny. Nie okazywał posłuszeństwa rycerstwu, panom, duchownym. Być może to spowodowało, że opuścił rodzinną wieś. Ruszył w górę rzeki Bzury. Część drogi pokonał łódką, część pieszo. Z czasem dotarł do rzeki zwanej Starą Strugą, czyli do dzisiejszej Łódki. Wokół była ogromna puszcza. Z trudem, odpychając się wiosłem od płytkiego dna dopłynął w okolice dzisiejszego Rynku Staromiejskiego. Tam musiał zakończyć podróż łódką. W płytkiej wodzie było pełno kamieni. Nie mógł już płynąć dalej. Jak głosi legenda, wyciągnął na brzeg łódkę, wszedł na pobliski pagórek i zaczął przygotowywać się do noclegu. Ale rozpoczęła się ulewa, zaczęło grzmieć. Janusz wyciął kilka drzew, na nich oparł swoją łódkę i pod nią znalazł schronienie. Zmęczony podróżą usnął. Gdy się rano obudził usłyszał dziwne Tu się zadomowisz. Tu oporządzisz. Będzie nam z sobą dobrze. Żaden książę ani biskup czy inny wielmoża nie dostrzeże cię tu - przemówiła do niego puszcza. - Pracę ci, choć mozolną, dam. Nie poskąpię drzewa na budulec, ni miodu z dzikich barci, a może czasem i tur, żubr lub łoś ci się trafi . I Janusz został w tym miejscu. Początkowo dom stanowiła odwrócona łódka. Z czasem zbudował sobie chatę, założył rodzinę. Jego żoną została dziewczyna ze wsi Widzew. Urodziły się im dzieci. Miejsce, w który osiadł zaczęto nazywać Lodzią, a potem stała się Łodzią. Tę legendę opisali w książce „Łódź w baśni i legendzie” Anna Kotecka i Tomasz Walczak. Podali też inną opowieści, jak choć tę związaną z powstaniem ul. Piotrkowskiej. W Łęczycy, w pracowni geometry Leśniewskiego przygotowywano plany i mapy osad fabrycznych, nowych miast. Jego uczniem był niejaki Leszczyński, młodszy geometra. Pracy mieli bardzo dużo. W samej Łodzi musieli opracować plany kilku osad fabrycznych. Geometra Leszczyński był przystojnym mężczyzną i spodobał się córce łódzkiego aptekarza. Dziewczyna wiedziała, że interesuje się folklorem, lubił chodzić na wiejskie zabawy. Ona też tam się pojawiała przebrana za dziewczynę ze wsi lub prządkę. Leszczyński był zachwycony tajemniczą dziewczyną. Pomyślał więc, że jej portret pojawi się w planie szkicowanej właśnie osady. Głową dziewczyny był Nowy Rynek, czyli pl. Wolności. Jej długie, ciemne warkocze stanowiły obecne ul. Pomorska i Legionów. Szyją był fragment ul. Piotrkowskiej do ul. Narutowicza. Dzisiejsza ul. Narutowicza i Zielona to zapracowane dłonie łódzkiej prządki. Jej serce to pałac Heinzlów, czyli budynek w którym mieści się teraz Urząd Miasta. Nogi dziewczyny to ul. Rzgowska i Pabianicka. Inna z legend mówi, że do Łodzi przyjechał z Łęczycy kuzyn diabła Boruty. Nazywał się Węsad, był zły i pazerny. Podobno do Łodzi wysłał go jego słynny kuzyn Boruta. Stwierdził, że Węsad będzie miał tam wiele zajęć i przyjemności. Do Łodzi przyjeżdża dużo ludzi, by zdobyć pracę. I diabeł może popsuć im humor. Boruta kazał Węsadowi siać nieszczęście wśród robotników. Poza tym Węsad był bardzo ciekaw, jak wygląda praca w łódzkiej przyjechał do Łodzi, to poczuł się tu bardzo dobrze. Pomyślał, że trafił do gorszego piekła niż jego Biedne domy, zaśmiecone ulice, czarny dym unoszący się nad miastem.... - zachwycił się diabeł Węsad. Jak czytamy w książce „Łódź w baśni i legendzie”, Węsad podszedł do fabryki Karola Scheiblera. Powiedział, że po okazyjnej cenie może mu sprzedać cudowne maszyny, które napędzała para. Parowe maszyny zamontowano w fabryce łódzkiego króla bawełny. Tak jak radził mu kuzyn Boruta, zaczął siać nieszczęście wśród robotników. Ci uznali bowiem, że te maszyny zamontowano specjalnie, tak by ich wyrzucić na Przez te maszyny i czorta, który je tu sprowadził nasze dzieci będą głodować! - krzyczeli robotnicy. CZYTAJ INNE ARTYKUŁYKrzysztof Rutkowski śpi z rewolwerem i różańcem przy łóżku. Zobacz, jak mieszka! Ślub Malwiny Smarzek. Zobaczcie zdjęcia z uroczystości!Najniebezpieczniejsze miasta i powiatyWyjątkowo ciepły grudzień a jaka będzie zima? Kobiety poszukiwane przez policję. Zobacz zdjęciaNajpiękniejsze pary na Pol'and'Rock Festivalu [GALERIA]Legenda głosi, że któregoś dnia podeszli do maszyny parowej. By czuć się pewniej, mieli ze sobą święte obrazy i sztandary z kościoła. W środku zobaczyli małą, czarną postać, która na ich widok zaczęła chichotać. Robotnicy rzucili się na diabła. Przy okazji zaczęli niszczyć wszystko, co znajdowało się w fabrycznej hali. Ich największym wrogiem był jednak „parowy potwór”. Zaczęli rozkręcać maszynę. Ale rozległ się wybuchł, maszyna zaczęła zionąć w kierunku robotników parą. Ich protest na nic się zdał. Scheibler nie zerwał „paktu z diabłem”. A Węsad szybko zaskarbił sobie kolejnych fabrykantów z Łodzi, u których pojawili się kolejne maszyny parowe. Nieżyjący już łódzki przewodnik Bogusław Zawadzki opowiadał historię o tajemniczym kamieniu z Widzewa. Podobno mieszkańcy tej dzielnicy przekazywali sobie ją z pokolenia na pokolenie. Ta legenda jest związana z widzewską parafią św. Kazimierza oraz fabrykantem Oskarem Konem, jednym z właścicieli Widzewskiej Manufaktury. Widzew rozwijał się przemysłowo. Powstawały nowe fabryki jak wspomniana Wi-Ma i „Ariadna”. Mieszkało tu też coraz więcej ludzi. Brakowało tylko kościoła. Juliusz Kunitzer, twórca Widzewskiej Manufaktury, człowiek który przyczynił się rozwoju Widzewa, nie był lubiany przez robotników. Traktował ich surowo i płacił najniższe stawki. Ale to właśnie on zaczął myśleć o tym, by zaspokoić potrzeby duchowe robotników i wybudować dla nich Pod koniec XIX wieku sporządzono projekt budowy kościoła pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - opowiadał nam przed laty Bogumił Zawadzki. - Jego projekt sporządził architekt Stefan Lemeńe, ten sam który projektował kościół św. Katarzyny w Zgierzu. Nigdy go nie 1900 r. Juliusz Kunitzer kupił pawilon z wystawy przemysłowej, która miała miejsce w parku im. Staszica. Mający 86 metrów długości, 17 metrów szerokości i 8 metrów wysokości drewniany budynek przeniesiono na plac na WidzewiePolecane ofertyMateriały promocyjne partnera Legendy Góralskie Janosik żył w Białce Tatrzańskiej, która była siedzibą grupy zbójników. Zbóje jako panowie Podhala nikogo się nie bali, byli bowiem silnymi mężczyznami o rosłej posturze. Janek nie chciał pracować dla Pana, tak jak reszta chłopstwa. Za nieposłuszeństwo syna, kazano pobić ojca, co było przyczyną jego śmierci. Chłopiec nie miał już nikogo na tym świecie. Pragnął pomścić los ojca i Podhalan, którzy pracowali ponad swoje siły, a mimo to cierpieli głód. Janek postanowił przyłączyć się do zbójników, w tym celu udał się w góry do ich jaskini. Aby zostać zbójeckim kompanem musiał przejść ciężką próbę i wiele sprawdzianów. Kiedy udało się Jankowi dojść do zbójników, ci akurat zmierzali do wielkiej jaskini. Niedaleko znajdowała się druga jaskinia zamieszkiwana przez boginki, była ona po drugiej stronie niedźwiedziej góry. Trzecia jaskinia była już w Tatrach Liptowskich, to właśnie w niej Janek chronił się długo ze swą ukochaną Maryną. Gdy Janek dogonił zbójników, drogę zagrodzili mu wartownicy, którzy zabezpieczali zbójników przed panami. Chłopiec na pytanie dokąd idzie odpowiedział, że chce się przyłączyć do zbójników. Ci jednak mu nie uwierzyli. Zbójnicy postanowili, że chłopiec musi się wykazać. Musiał przeskoczyć z jednej góry na drugą, co nie było proste bo góry rozdzielała jeszcze rzeka. A p drugie musiał ładnie zaśpiewać i zatańczyć, bo tak przystało prawdziwemu zbójnikowi. Janek wiedział, że mimo trudności zadań, są one wykonalne. Zbójnicy poszli wojować więc Janek dostał czas na ćwiczenia. Chłopcu strasznie dłużył się czas więc postanowił pospacerować w kierunku gór, jednak zabłądził w głębi bukowiańskiego lasu. Na szczęście Janek dojrzał światełko i podążył w jego kierunku. Ujrzał chatkę, więc wszedł do środka i pochwalił Boga. W izbie zobaczył kobietę, która była czarownicą i poprosił ją o nocleg. Kobieta ostrzegła chłopca, że mieszkają z nią jeszcze dwie siostry, które mogą go zabić. Janek jednak nie miał siły iść dalej i postanowił spędzić tam noc. Ułożył się wygonie na ławie i zasnął. Gdy przyszły pozostałe dwie czarownice, postanowiły nie zabijać Janka, gdyż bardzo chłopiec im się spodobał, musiał jednak poddać się próbie. Polegała ona na położeniu rozpalonych węgli na brzuchu. Janek przetrzymał próbę mimo iż gorące węgle wyżłobiły mu dziurę w brzuchu. Czarownice postanowiły pomóc chłopcu w zostaniu zbójnikiem. Jedna kobiet pozbierała podkowy końskie, aby wykuć mu ciupagę zbójecką. Druga upolowała zwierzę, aby wykonać mu opaskę zbójecką. Trzecia zbierała len i uplotła mu koszulę. Ciupaga pomogła mu przeskakiwać z góry na górę i mogła rąbać ośmioro drzwi na raz, na dziewiątych traciła swą moc. Opaska dawał mu dawał mu nadprzyrodzoną siłę, tak że mógł wyrywać drzewa z korzeniami, a koszula nie przepuszczała kul. Rankiem Janek wyszedł z chaty na spotkał się ze zbójcami. Przypomnieli mu o warunkach, które musi spełnić aby do nich dołączyć. Chłopiec odbił się na ciupadze i przeskoczył z góry na górę. Harnaś jednak nie chciał przyjmować Janka do swej zbójeckiej grupy więc zdecydował aby Janek zmierzył się siłą ze zbójnikami. Oczywiście dzięki koszuli pokonał wszystkich. Wobec tego postawił mu się sam Harnaś. Było trudno pokonać Harnasia, gdyż siłą dorównywał turowi. Jednak za pomocą podarków od czarownic, udało się pokonać Jankowi i Harnasia. W dowód szacunku Harnaś zdjął swą wysoką, zbójecką czapkę, założył mu ją na głowę i nazwał Janosikiem. Odtąd wszyscy szanowali Janosika teraz obaj byli panami Podhala. Janosik zabierał bogatym panom a pomagał biednym aby nie pomarli z głodu. Zawsze wymykał się wojsku z rąk. Postanowiono więc uciec się do podstępu. Powiedziano Marynie, że Janosik po słowackiej stronie znalazł sobie inną dziewczynę, którą kocha. Była to podstępne kłamstwo. Janosik nigdy nie zdradzał Maryny. Ale Maryna jak to kobieta ze złamanym sercem uwierzyła w te kłamstwa i postanowiła pomóc wojsku. Gdy Janosik tylko wszedł do izby, Maryna odpięła mu opasek, zdjęła koszulę i rzuciła je do przepaści razem z ciupagą. Po chwili wbiegła straż aby pojąć Janosika. Maryna dopiero wtedy zdała sobie sprawę, że to pułapka i co właśnie zrobiła. Było jednak na to za późno. Sąd wydał wyrok powieszenia Janosika na haku za "pośrednie źebro" (ostatnie żebro) Maryna cały czas płakała i przepraszała Janosika. Ten jednak jak przystało na prawdziwego zbója palił fajkę i konał w bólach i męczarniach. Podobno wypalił funt tabaki zanim zmarł. Maryna przytuliła się do niego, a Janosik chcąc ją pogłaskać, nie zdawał sobie sprawy jaka siła pozostała mu w ręce i zgniótł jej czaszkę. Tak oto zginęli oboje. W każdej legendzie jest trochę prawdy... Skąd wzięła się osada w puszczy, na bagiennych terenach z dala od uczęszczanych szlaków i jej nazwa Lodza, nie milczą stare dokumenty, pojawia się zmyślenie, legenda. Nastoletni łodzianie ze SP nr 56 wysłuchali na dzisiejszym spotkaniu legendę o łodzi chłopa Janusza i założeniu przez niego osady nad rzeczką znaną dziś jako Łódka. Po obejrzeniu map rolniczej Łodzi wykonali domniemany portret założyciela osady w chwili, gdy jego dłubanka zatrzymała się w miejscu dzisiejszego Parku Staromiejskiego. Zainteresowani początkami Łodzi postanowili odbyć wycieczkę w poszukiwaniu rzeki Łódki, ukrytej pod ziemią w kanale. Można jednak zobaczyć jej wody przez szklane oko śledzia. Видання IPN укр Strona główna Aktualności Aktualności Otwarcie wystawy IPN Oddział w Łodzi pt. „Janusz Kusociński” – Warszawa, 29 lipca 2022 r. W Centrum Olimpijskim Polskiego Komitetu Olimpijskiego im. Jana Pawła II w Warszawie zaprezentowano wystawę przygotowaną przez Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Łodzi o wybitnym polskim sportowcu Januszu Kusocińskim, zamordowanym przez Niemców w Palmirach. W wernisażu wziął udział prezes IPN dr Karol Nawrocki oraz olimpijska medalistka, panczenistka Katarzyna Niedźwiedzka. Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-9 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-10 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-11 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-8 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-7 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-6 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-2 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-3 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-4 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-5 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-13 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-14 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-15 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-16 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-18 Janusz Kusociński wystawa_Warszawa_29072022-19 Po uroczystości, w imieniu Prezesa IPN, delegacja łódzkiego Oddziału IPN złożyła kwiaty na grobie Janusza Kusocińskiego na Cmentarzu w Palmirach. Ekspozycja „Janusz Kusociński” wpisuje się w cykl biograficznych wystaw elementarnych dostępnych na stronie internetowej IPN. Dotychczas w ten sposób zostały upamiętnione między innymi takie osoby jak: Ignacy Paderewski, rtm. Witold Pilecki, Danuta Siedzikówna „Inka” czy prymas Stefan Wyszyński. Będzie prezentowana do 10 sierpnia 2022 r. (Warszawa, ul. Wybrzeże Gdyńskie 4). Wstęp wolny. Patronat honorowy nad wystawą objął Polski Komitet Olimpijski. * * * Janusz Kusociński urodził się 15 stycznia 1907 r. w Warszawie. Był synem Klemensa i Zofii ze Śmiechowskich. Zafascynowany początkowo grą w palanta i piłką nożną. Od 1925 r. występował w Robotniczym Klubie Sportowym „Sarmata”, w którym zaczął stawiać pierwsze kroki na bieżni. W 1928 roku wstąpił do Klubu Sportowego „Warszawianka”, w którym biegał, aż do wybuchu wojny. W 1928 r. aż trzykrotnie pobił rekord Polski na dystansie 5000 m! W 1931 roku został wybrany laureatem „Przeglądu Sportowego” na najlepszego sportowca roku, a z początkiem 1932 r. otrzymał Wielką Honorową Nagrodę Sportową. Jeszcze przed zdobyciem medalu olimpijskiego udało mu się pobić dwa rekordy świata: 19 czerwca 1932 r. w Antwerpii podczas biegu na 3000 m oraz 30 czerwca w Poznaniu na 4 mile (ok. 6437 m). Był jednym z najpopularniejszych sportowców Polski międzywojennej. Po kontuzji kolana w 1933 r. przerwał starty. Stopniowo powracał do formy. Starty rozpoczął ponownie w 1937 r. Życiową formę zaczął osiągać w 1939 r. – wrócił do bicia rekordów. 8 czerwca w Helsinkach ustanowił nowe rekordy Polski w biegu na 5000 m i na 3 mile. Przygotowywał się do Igrzysk Olimpijskich w 1940 r. Jego marzeniem było wystartowanie w maratonie, jednak 1 września 1939 r. na Warszawę spadły pierwsze bomby. W ciągu jednego dnia „Kusy” ze sławnego sportowca stał się jednym z tysięcy obrońców stolicy. Jako ochotnik został przydzielony do pierwszego plutonu kompanii karabinów maszynowych 2 Batalionu 360 Pułku Piechoty. Po przegranej wojnie obronnej wstępuje do konspiracyjnej Organizacji Wojskowej „Wilki”, gdzie przyjął pseudonim „Prawdzic”. W wyniku denucjacji został aresztowany przez Gestapo 28 marca 1940 r. Osadzony początkowo w więzieniu mokotowskim, a następnie przy al. Szucha 25. Między 20 a 21 czerwca został przewieziony do Palmir pod Warszawą i tam rozstrzelany. Biograficzna wystawa elementarna „Janusz Kusociński” przygotowana przez Oddziałowe Biuro Edukacji Narodowej IPN w Łodzi [DO POBRANIA] Pliki do pobrania LEGENDY - „Legenda o krakowskim hejnale” „Jeszcze świt nie rozjaśnił nieba, gdy stary trębacz z wieży Mariackiej, schodek po schodku, zaczął wspinać się na swą Hejnalicę…” takimi słowami rozpoczęła się w piątek 3 marca 2017 inscenizacja legendy „O krakowskim hejnale” w wykonaniu Rodziców dzieci z grupy „Biedronki”. Rodzice przybliżyli przedszkolakom historię dzielnego Hejnalisty, który uratował Kraków przed atakiem Tatarów. W inscenizacji udział wzięli: p. Michał i p. Agnieszka – Rodzice Karola i Dominika, p. Dorota- mama Olka, p. Patrycja- mama Esterki, p. Anna i p. Tomasz- Rodzice Lenki S., p. Marlena i p. Marta oraz Esterka i Lenka S. Serdecznie dziękujemy wspaniałym aktorom za poświęcony czas, świetną grę aktorską, poczucie humoru oraz za zaangażowanie w wychowanie patriotyczne najmłodszych. LEGENDY - "O Lechu, Czechu i Rusie" 25 listopada 2016r. przedszkolaki obejrzały legendę o trzech braciach Lechu, Czechu i Rusie, która opowiada o początkach państwa polskiego, o pochodzeniu naszych barw narodowych, godła oraz pierwszej stolicy naszej Ojczyzny. Historię tę przygotowali i wystawili rodzice dzieci z gr. IV „Motylki”: p. Michał - tata Marty M., p. Karol - tata Agnieszki D. oraz p. Marta i p. Paweł - rodzice Jasia D. Serdecznie dziękujemy wspaniałym aktorom za poświęcony czas, świetną grę aktorską oraz za zaangażowanie w kształtowanie u dzieci poczucia przynależności i tożsamości narodowej. LEGENDY - Historia wędrującego Janusza 21 października 2016 r. rodzice z gr. „Pszczółki”: mama Marysi G. - p. Dominika, mama Amelki p. Dorotka i tata Stasia p. Michał przygotowali dla przedszkolaków legendę o powstaniu Łodzi. Historia wędrującego Janusza, który nie rozstawał się ze swoją łodzią, pozwoliła dzieciom zrozumieć, skąd wzięła się nazwa naszego miasta. Dzieci poznały również herb Łodzi. Serdecznie dziękujemy Rodzicom za ogromne zaangażowanie i wspaniałą grę aktorską. PRZYGODY Z KUBUSIEM PUCHATKIEM - Dobre rady Dnia 09 maja 2016r. rodzice z gr. ,,Pszczółki’’ pod kierunkiem p. Grażyny przedstawili dzieciom inscenizacje z ulubionymi bohaterami Kubusiem Puchatek i jego przyjaciółmi. W malowniczej scenerii Kubuś Puchatek nauczył dzieci, że trzeba mówić to co się czuje, bo to pomaga funkcjonować w otaczającym społeczeństwie. Na zakończenie rodzice obdarowali dzieci pysznymi herbatnikami z miodem. Serdecznie dziękujemy rodzicom za wielkie zaangażowanie. PRZYGODY Z KUBUSIEM PUCHATKIEM - Zawsze warto mówić prawdę Rodzice Agnieszki - pani Katarzyna i pan Karol, Tobiasza - pani Beata i pan Rafał oraz Marty - pani Agnieszka i pan Michał z grupy „Motylki” zaprosili przedszkolaków na kolejną Puchatkową lekcję. Tym razem dzieci przeżywając przygodę Maleństwa mogły się nauczyć, że warto zawsze mówić prawdę. Po tak ciekawym i pouczającym spotkaniu czekała na dzieci jeszcze jedna słodka niespodzianka z Kubusiowego „co nieco”. PRZYGODY Z KUBUSIEM PUCHATKIEM - Lepiej dawać niż dostawać W piątkowe przedpołudnie 4 grudnia 2015 w Mikołajkowym prezencie dla wszystkich przedszkolaków rodzice dzieci z grupy Biedronki przygotowali kolejną inscenizację z Puchatkowych przygód. Na scenie różne postaci ze Stumilowego Lasu ukazywały piękno bezinteresownego obdarowywania innych podarkami. Kubuś Puchatek nauczył dzieci, że znacznie przyjemniej jest dawać innym coś od siebie niż dostawać. Na zakończenie rodzice zadali małym milusińskim kilka zagadek oraz ofiarowali małe co nieco jako niespodziankę. Dzieci natomiast odwdzięczyły się pięknie zaśpiewaną piosenką o Kubusiu Puchatku. Warto zapamiętać tę misiową mądrą radę szczególnie w okresie nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia. PRZYGODY Z KUBUSIEM PUCHATKIEM - Każdy jest wyjątkowy „Rudy, skoczny, ogoniasty, gruby, chudy czy pasiasty jesteś piękny – co tu kryć. Najważniejsze sobą być!” O tym, że każdy jest wyjątkowy przedszkolaki przekonały się podczas kolejnego spotkania z Kubusiem Puchatkiem i jego przyjaciółmi. W czwartek, 5 listopada 2015 Rodzice dzieci z grupy IV „Motylki”: p. Katarzyna – mama Michalinki, p. Ewa – mama Filipa, p. Jarosław – tata Julii i Kuby wystąpili w przedstawieniu pt. „Każdy jest wyjątkowy”. Dzieci z wielkim zaangażowaniem i radością uczestniczyły w tym interaktywnym przedstawieniu, pomagając Tygryskowi zaakceptować swój wygląd. Szczęśliwy Tygrysek z Puchatkiem i Kłapouchym zaprosili dzieci na owocowe co nieco – pyszne jabłuszka z kolorową naklejką. „Pamiętajcie! Każdy jest wyjątkowy – tygrysy to wiedzą najlepiej!” PRZYGODY Z KUBUSIEM PUCHATKIEM - Wyjątkowe słowo Początek przygód z Kubusiem Puchatkiem. W czwartek, 22 października 2015, rodzice dzieci z grupy „Wiewiórek” zaprosili przedszkolaki na przedstawienie pt. „Wyjątkowe słowo”, którego bohaterami byli znani wszystkim mieszkańcy Stumilowego Lasu. Spotkanie zapoczątkowało cykl inscenizacji w ramach projektu „Rodzice – dzieciom”, czyli „Przygody z Kubusiem Puchatkiem”. W pierwszym przedstawieniu Kubuś Puchatek wraz ze swoimi przyjaciółmi uświadomili dzieciom, jak ważne jest używanie takich słów, jak: „proszę” czy „dziękuję”.

legenda o łodzi janusza