Kup teraz na Allegro.pl za 3 zł - Wstążka tasiemka satynowa cienka czerwona 6mmx22m (12008519745). Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Allegro Protect! Czerwona Wstążka 2,5 na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Wejdź i znajdź to, czego szukasz! Najniższa cena z ost 30 dni 195,00 zł. Problemy psów z brzuchem mogą być spowodowane również złym sposobem żywienia. Jeżeli pies często ma gazy, robi duże kupki na spacerach, czasem nawet bardzo rzadkie, to znak, że karma, która jest mu podawana może mu nie służyć. Nie wchłania się dobrze i zapewne nie dostarcza mu Kup teraz na Allegro.pl za 26 zł - WSTĄŻKA SATYNOWA ATŁASOWA 10cm/10m CZERWONA (7414720225). Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Allegro Protect! Kup teraz za 1,19 zł - Wstążka 11 mm - czerwona (10545161345). . Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Allegro Protect! Żółta wstążka to nie fanaberia ani też wymyślna ozdoba, to troska o komfort psa i całej reszty otoczenia To na nas - właścicielach psa spoczywa obowiązek zapewnienia psu komfortu. Niedopuszczalne jest pozwalanie na wkraczanie w przestrzeń osobistą psa, jeśli ten całym sobą mówi, że nie ma ochoty na bliskie kontakty. . Spis treści:1. Jak powinna wyglądać psia kupa?2. Zmiana konsystencji psiej kupy – biegunka i Biegunka u Zatwardzenie u psa3. Zmiana koloru psiej kupy4. Zmiana zapachu psiej kupy5. Oddawanie stolca6. Obecność pasożytów w psim kale7. Badanie kału8. Psie odchody to źródło chorób9. Podsumowanie Sprzątanie po swoim psie pozwala właścicielowi z łatwością stwierdzić czy coś niepokojącego dzieje się z pupilem. Prosta obserwacja stolca psa może bowiem pomóc w rozpoznaniu różnego rodzaju dolegliwości. Pytanie o wygląd kupy czworonoga jest też jednym z podstawowych pytań, które pojawiają się w wywiadzie klinicznym przeprowadzanym przez weterynarza podczas każdej wizyty. Dlaczego? Z kupy psa można bowiem wiele „wyczytać”. ? Dowiemy się w ten sposób na przykład o przewlekłej chorobie czworonoga lub o nagle powstałej infekcji, która może być przeciwskazaniem do zabiegu (nieprawidłowy stolec może być powodem do odstąpienia od każdej procedury medycznej czy podania leku). Dowiemy się również o dysfunkcji trzustki czy o robaczycy. Jak powinna wyglądać psia kupa? Bardzo często właściciele uznają, że „kupa mojego pupila jest prawidłowa”, bo taką robi „od zawsze”. Jak zatem powinna wyglądać prawidłowa psia kupa? Co świadczy o tym, że odbiega ona od normy? Oczywiście nie istnieje jedna, idealna forma, na której można by się wzorować – inaczej bowiem będzie wyglądać kupa bernardyna a inaczej yorkshire teriera. Istnieją jednak wskazówki dotyczące zarówno prawidłowego wyglądu, jak i zapachu. W niektórych krajach (USA, Kanada), aby ułatwić wywiad kliniczny, dostępne są specjalne wzorniki (podobne do tych z kolorami farb), które podczas wizyty u weterynarza ułatwiają właścicielowi wskazanie dokładnego koloru oraz konsystencji kupy psa. Wiadomym bowiem jest, że kolor brązowy i żółty mają wiele odcieni, a wskazanie tego właściwego ma ogromne znaczenie w rozpoznaniu i postawieniu prawidłowej diagnozy. Tak więc kupa psa powinna być: uformowana, zwarta, ale wilgotna, połyskliwa, o brązowym kolorze, o łagodnym (średnio intensywnym) zapachu. Kolor i zapach stolca to najbardziej zmienne cechy, które różnią się w zależności od rodzaju stosowanej u psa diety. U niektórych czworonogów kolor będzie bardziej brązowy, u innych, np. mających w diecie więcej składników mineralnych (kości) – bardziej biały. Kał kształtem powinien być zbliżony do kiełbaski, podzielony w kilku segmentach. Nie powinien być ani zbyt twardy ani zbyt wilgotny – najlepiej określa go przymiotnik „plastelinowy”, czyli jak plastelina. Inaczej mówiąc miękki na tyle, że po podniesieniu z trawnika nie powinien się łamać. Pamiętajmy! Nagła zmiana koloru, zapachu bądź – co najczęściej obserwujemy – konsystencji stolca jest sygnałem ostrzegawczym, w szczególności wtedy, jeśli nie nastąpiła żadna zmiana w diecie psa. U psów najczęściej spotykamy wszystkie patologie razem – zmianę konsystencji wraz ze zmianą koloru i częstotliwości oddawania stolca, np. nietrzymanie stolca w wyniku biegunki (nawet w nocy), kolor jasnobrązowy z domieszką krwi. Zmiana konsystencji psiej kupy – biegunka i zatwardzenie Biegunka u psa Biegunka u psa jest wynikiem zbyt dużej ilości wody w kale. W takiej sytuacji stolec nie ma żadnej określonej struktury. Jeśli biegunce nie towarzyszą dodatkowe objawy, takie jak: apatia, wymioty, ból brzucha, odwodnienie* itp., możemy zastosować środki wiążące kał – węgiel, psie prebiotyki i probiotyki – lub np. zastosować głodówkę i poczekać. Głodówka powinna trwać do 24 godzin, następnie, jeśli stolec jest już bardziej związany, wprowadzamy karmę lekkostrawną (karmę suchą lub wilgotną typową na problemy gastryczne lub też chude mięso), lecz w mniejszej ilości niż zazwyczaj i utrzymujemy taką dietę przez kilka kolejnych kilka dni. W pierwszym dniu podajemy tylko 1/3 dobowej porcji. W kolejnych dniach stopniowo zwiększamy wielkość posiłków, aby po 4 dniach osiągnąć już 100% normalnych porcji. Jeśli biegunka nie ustąpi do 48 godzin bądź też mimo zastosowanej głodówki i środków wiążących kał nic się nie zmieni, a dodatkowo towarzyszą jej inne niepokojące objawy, należy zgłosić się z psem do lekarza weterynarii. Jak rozpoznać odwodnienie u psa? Odwodnienie u psa objawia się suchymi błonami śluzowymi, suchym językiem, a skóra na karku po podniesieniu może być sztywna (brakuje jej napięcia i elastyczności). Pies jest apatyczny i nie ma sił. Takie objawy są wskazaniem do podania kroplówki dożylnej. Ostra biegunka potrafi doprowadzić do odwodnienia nawet w kilka godzin, w szczególności w ciepłe dni. Jeśli biegunce towarzyszą wymioty – odwodnienie następuje w błyskawicznym tempie! Typy i podtypy biegunek u psa Ze względu na pochodzenie biegunki z: jelita cienkiego – stolce nie są uformowane, lecz wodniste, przypominające tzw. krowie placki. Zdarza się również, że najpierw stolec jest prawidłowy, a dopiero później mocno rozrzedzony. Objętość stolca jest zwiększona. Stolce mogą występować ze śluzem, tłuszczem lub być smoliste i mogą być w nich widoczne niestrawione resztki pokarmowe. W przypadku tego rodzaju biegunki bardzo szybko postępuje odwodnienie psa. Pupil najczęściej oddaje kał na spacerze, bez zwiększonej częstotliwości i nie ma bolesnego parcia; jelita grubego – stolce są częściowo uformowane, mogą być galaretowate, ze śluzem oraz świeżą krwią. Częstość ich oddawania jest zwiększona, mogą zdarzyć się nawet w domu, a ich objętość jest prawidłowa lub zmniejszona. Może również występować bolesne parcie na kał, a odwodnienie pacjenta następuje wolniej. Inny podział biegunek to: zakaźna (na tle wirusowym, bakteryjnym, pasożytniczym, bądź grzybiczym) i niezakaźna (powstającą w wyniku np. błędów żywieniowych, alergii, nietolerancji pokarmowej czy zatruć); pierwotna (przyczyna biegunki i choroby znajduje się w jelicie, np. krwotoczne zapalenie jelit, choroby pasożytnicze jelit) i wtórna (główna choroba znajduje się poza obrębem przewodu pokarmowego, np. niedoczynność kory nadnerczy – choroba Addisona, choroby wątroby czy trzustki); ostra (o nagłym przebiegu, najczęściej trwa maksymalnie od 2 do 3 tygodni) i przewlekła (utrzymuje się powyżej 2-3 tygodni, często w wyniku niedoleczenia fazy ostrej). Temat biegunek – ich pochodzenia oraz mechanizmu powstawania – jest bardzo obszerny. Dla właściciela psa najważniejszy jest jednak fakt, że mogą one świadczyć o bardzo poważnych chorobach, w tym również nowotworowych. Warto wiedzieć, że diagnostyka „zwykłej biegunki”, która niepokoi właściciela czy lekarza weterynarii, może być czasem niezwykle trudna, trudne może być również leczenie. Biegunka często jest bowiem objawem procesu chorobowego, który toczy się w organizmie, i aby znaleźć właściwą przyczynę problemu, często niezbędne są badania takie jak: RTG, USG, szerokie badania biochemiczne krwi wraz z enzymami trzustkowymi, morfologia z rozmazem, a także badania kału. Uwaga! Również niewielkie zmiany konsystencji psich odchodów powinny nas zaniepokoić – np. kał zachowuje swój kształt, ale jest na tyle rzadki, że trudno go zebrać z podłoża. Jeśli nie jest to chwilowe, jednorazowe zaburzenie, to również powinniśmy szukać przyczyny takiego stanu rzeczy. Zatwardzenie u psa Kał twardy, suchy, np. występujący pod postacią pojedynczych kulek, lub brak kału, czyli zaparcie – to stany, które również nie powinny zostać zlekceważone przez właściciela psa. Tego typu zaburzenia mogą występować np. podczas stosowania u pupila diety zawierającej dużą ilość kości lub błonnika, a także u psa z przepukliną kroczową czy rozrostem prostaty. Przyczyną mogą być także problemy behawioralne. Utrzymujące się przez dłuższy czas zatwardzenie zaburza perystaltykę jelit, co skutkuje pojawieniem się w nich stanu zapalnego, a nawet martwicą czy perforacją. Takie przypadki kończą się bardzo poważnymi zabiegami chirurgicznymi. Bardzo często problem z określeniem częstotliwości i rodzaju stolca u psa mają właściciele czworonogów, które mieszkają na dworze. W ich przypadku wywiad jest zazwyczaj niepełny, bo właściciel nie wie, kiedy był ostatni stolec, a to jest czasami kluczowe pytanie, np. przy podejrzeniu występowania ciała obcego czy ostrym brzuchu. Zmiana koloru psiej kupy Stolec bezbarwny lub jasny (zwany acholicznym) bądź stolec „tłusty” świadczy np. o zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki. Pamiętajmy jednak, że nawet niewielkie zmiany koloru na jaśniejszy mogą już sugerować problem z tym gruczołem. Stolec o ciemnej, wiśniowej barwie, czyli tzw. kał smolisty czy smołowaty, może świadczyć o krwawieniu w obrębie przewodu pokarmowego, np. w wyniku wrzodów w dwunastnicy lub z powodu guzów nowotworowych żołądka czy też jelita cienkiego. Stolec ze świeżą krwią świadczy o krwawieniu w obrębie ostatniego odcinka przewodu pokarmowego, czyli w jelicie grubym, np. w wyniku zapalenia okrężnicy, polipa odbytnicy czy parwowirusowego zapalenia jelit. Śluz w kale świadczy najczęściej o zaburzeniach w obrębie jelita grubego, nietolerancji pokarmowej, alergii lub pasożytach jelitowych. Zmiana zapachu psiej kupy Jeśli kupa psa ma inny niż zwykle zapach, bardziej nieprzyjemny, intensywny czy gnilny, może to świadczyć o zaburzeniach trawienia czy zaburzeniach flory bakteryjnej w obrębie przewodu pokarmowego czworonoga. Oddawanie stolca Bardzo istotny przy omawianym temacie jest sposób oddawania stolca przez psa. Pupil powinien robić kupę bezboleśnie, przyjmując typową pozycję defekacji, napinając się jedynie kilka razy. Zazwyczaj oddawanie stolca powinno odbywać się dwa razy dziennie. Częstotliwość wydalania stolca również jest cechą osobniczą, zależną od żywienia czy aktywności psa. Co powinno nas zaniepokoić i kiedy powinniśmy zasięgnąć porady weterynarza? Dyschezja, czyli utrudnione oddawanie kału. Kał się pojawia, ale pies musi się wysilić, aby go wydalić. Bolesne parcie na kał, bezproduktywne i bolesne napinanie tłoczni brzusznej. Brak odpowiedniej pozycji – pies oddaje kał bez napinania się, czy też oddaje go bezwiednie. Nietrzymanie stolca jest objawem zaburzeń neurologicznych, takich jak np. zespół końskiego ogona. Problemy z oddawaniem stolca mogą być objawami np. przerostu gruczołu krokowego u starszych samców, stanu zapalnego, guzów nowotworowych w obrębie jelit czy też błędów żywieniowych. Nie zapominajmy również o ciałach obcych, które mogą powodować niedrożność ostatniego odcinka przewodu pokarmowego, objawiającą się bolesnym parciem na kał. Obecność pasożytów w psim kale W psiej kupie gołym okiem nie zauważymy jaj większości pasożytów czy też pierwotniaków, tak więc „na oko” nie jesteśmy w stanie stwierdzić, że pies nie jest zarobaczony. W taki sposób możemy zaobserwować jedynie dorosłe postacie pasożytów. Właściciele czworonogów najczęściej opisują je jako „makaron”, czyli psią glistę, lub też „ryż”, czyli człony tasiemca. Są to wyraźne sygnały, że pies wymaga odrobaczenia, najlepiej wraz z konsultacją weterynaryjną. Aby w 100% wykluczyć zarobaczenie psa, należy zbadać kał. Badanie to ma na celu wykluczenie obecności pasożytów w tym przede wszystkim ich jaj. Jednokrotne badanie jest niewystarczające, dlatego też należy wykonać ich kilka w odstępie ok. 2-3 tygodni. Do najczęściej wstępujących pasożytów kału zaliczane są: Toxocara canis, toxocaris leonina – glisty Ancylostoma spp., Unicinaria spp. – tęgoryjce Trichuris vulpis – włosogłówka Dipylidium caninum – tasiemiec psi Giardia lamblia – giardioza (pierwotniaki) Isospora spp. – kokcydia (pierwotniaki) Pamiętajmy, że odrobaczanie psa jest bardzo ważne! To podstawowa profilaktyka chorób pasożytniczych psów, jak i ludzi! Dorosłego psa należy odrobaczać co 3 miesiące, a szczeniaka według określonego schematu. Alternatywnie u dorosłych psów można również co 3 miesiące przeprowadzać badanie kału i na podstawie otrzymanych wyników zdecydować o odrobaczeniu pupila. Więcej informacji na temat odrobaczania psa dorosłego, jak i szczeniaka, znajdziesz w tej publikacji. Badanie kału Psia kupa umożliwia wykonanie szeregu badań, które są niezwykle pomocne w diagnostyce chorób. Większość z nich to łatwe i niedrogie badania, z powodzeniem można je wykonać w gabinecie weterynaryjnym. Podstawowe badania kału to: rozmaz bezpośredni – za pomocą tej metody można ocenić kolor kału, obecność tłuszczu, krwi czy elementów innych niż pokarm, np. członów tasiemca; pozwala również stwierdzić obecność kokcydii; flotacja – badanie parazytologiczne – umożliwia zdiagnozowanie obecności jaj nicieni czy włosogłówki; badanie na strawność z kliszą fotograficzną lub test żelatynowy – pozwalają ocenić obecności enzymów trawiennych w kale, wykonuje się je w celu diagnostyki zaburzeń trzustki; metody te są jednak mało wiarygodne; badanie cytologiczne – wykrywa obecność np. białych krwinek lub bakterii saprofitycznych i patologicznych; szybkie testy diagnostyczne wykrywające antygen – testy bardzo dokładne, bardzo często używane do diagnostyki chorób takich jak giardioza czy też niebezpiecznej dla szczeniaków parwowirozy; posiew bakteryjny kału – wykonywany najczęściej w laboratorium zewnętrznym, w celu identyfikacji bakterii np. salmonelli czy lekoopornej E. coli; badania krwi utajonej w kale – u psów żywionych mięsem bądź suplementowanych żelazem może mieć wynik fałszywie dodatni; badania w celu wykrycia niestrawionych cząstek pokarmowych – rozmaz kału w odpowiednim barwieniu – taki test jest wykonywany w celu diagnostyki zaburzeń trzustki, jest jednak mało wiarygodny. Psie odchody to źródło chorób Nie zapominajmy, że psia kupa może być źródłem wielu pasożytów oraz bakterii chorobotwórczych zagrażających zdrowiu człowieka, jak np. tasiemiec bąblowcowy czy salmonella. W związku z tym powinniśmy zachowywać wszelkie zasady aseptyki i po każdym zebraniu psiej kupy zdezynfekować ręce! Najbardziej narażone na zarażenie są dzieci, kobiety w ciąży, osoby starsze, a także osoby przyjmujące leki immunosupresyjne. Podsumowanie Każda zmiana wyglądu lub zapachu stolca czy też problem z defekacją powinny zwrócić uwagę właściciela psa! Pamiętajmy, że diagnostyka przyczyn zaburzeń może być bardzo krótka, a leczenie szybkie i skuteczne – np. biegunka powstała w wyniku zaburzeń pokarmowych minie już po zastosowaniu głodówki i probiotyków. Zdarza się jednak, że przyczyna zaburzeń defekacji jest poważniejsza, a zdiagnozowanie jej zajmuje dużo czasu i wymaga specjalistycznych badań (badania obrazowe, endoskopowe, a nawet biopsje przewodu pokarmowego czy też laparotomie) oraz podania leków (silne antybiotyki o szerokim spektrum, leki o działaniu immunosupresyjnym). W przypadku stwierdzenia obecności pasożytów należy odrobaczyć psa odpowiednimi środkami dostosowanymi do jego wieku, wagi oraz rodzaju pasożyta, który został wykryty. Pamiętajmy, że jeśli dostrzeżemy jakiekolwiek zmiany w kupie naszego pupila, powinniśmy zacząć działać jak najszybciej! Nie lekceważmy tego „śmierdzącego problemu”. 😉 lekarz weterynarii, Małgorzata Glema Zapraszamy wkrótce!Przygotuj się, nadchodzi coś fajnego! fot. Adobe Stock Każdy zwierzak ma swój temperament i charakterystyczne zachowania. Jednak nawet jeśli twój pies jest największym leniem jakiego znasz, a także najspokojniejszym stworzeniem pod słońcem, apatia i ospałość powinny natychmiast cię zaalarmować. Spis treści: Pełna lista objawów chorób Oznaki bólu brzucha Objawy boreliozy Co robić, gdy pies jest chory? Każde odstępstwo od normalnego, codziennego zachowania, dobrze jest skonsultować z weterynarzem. Lepiej bowiem zmartwić się na wyrost, niż przeoczyć wyraźny sygnał, będący objawem choroby u psa. Przedstawiamy listę najczęstszych objawów, które są wyraźnym odstępstwem od normy i wymagają kontroli lekarskiej! Lista objawów choroby u psa Apatia – pies zdaje się przybity i nadmiernie wyciszony. Ospałość/osowiałość – pies robi wszystko znacznie wolniej niż zwykle i jakby w zamyśleniu. Brak apetytu – gdy zwykle je dużo więcej. Nagłe i częste wymioty u psa – ważne jest również, jak wyglądają. Ciągłe dyszenie – nawet gdy nie jest gorąco, pies nie jest po wysiłku takim jak np. spacer, ani nie ma innych powodów, takich jak stresujące go czynniki zewnętrzne. Podwyższenie temperatury – pamiętajmy że zaraz po przebudzeniu psa, po jedzeniu i spacerze należy odczekać z mierzeniem! Niepokój, czasem skomlenie – czasem pies nie może sobie znaleźć miejsca, chowa się w kącie lub zaczepia nas ciągle w nietypowy sposób. Kaszel lub kichanie u psa – mogą być na tle alergicznym, ale też wirusowym. Wyciek z nosa i oczu – mogą świadczyć nie tylko o chorobach układu oddechowego. Blade błony śluzowe, czasem też suche – świadczą o problemie z ukrwieniem (mogącym mieć różne podłoża). Żółte błony śluzowe/tkanki. ​fot. Adobe Stock Duszność/głośny oddech – są niepokojące, gdy pojawiają się także w spoczynku. Niechęć do ruchu/zabawy. Częste drapanie się/wygryzanie sierści – może mieć podłoże psychiczne, albo alergiczne lub związane z chorobami skóry. Przekrzywianie głowy na jedną stronę, częste drapanie ucha – może być skutkiem zapalenia ucha. Zwiększone pragnienie u psa – jeśli nie jest gorąco i nie ma innych powodów. Trudności z podnoszeniem się i kładzeniem, trudności w zmianie pozycji. Światłowstręt lub widoczna trzecia powieka oka. Powiększenie, rozdęcie lub nagłe podkasanie brzucha. Biegunka lub zaparcia. Ropny wyciek z narządów płciowych. Zatrzymanie wydalania moczu. Nadmierne oddawanie moczu. Inne zabarwienie moczu niż jasno żółty i nieprzejrzystość moczu. Drgawki/Skurcze. Kulawizna. Ogólne osłabienie – zwierzak zdaje się nie mieć siły, może ciągle spać. To jeden z najczęstszych objawów choroby u psa. fot. Adobe Stock Wiele z powyższych oznak może mieć całe mnóstwo przyczyn, a właśnie od powodów objawów zależy, na ile poważna jest sytuacja. Niektóre mogą nie być bardzo groźne i minąć szybko po sprawnej i trafionej reakcji, inne mogą świadczyć o bardzo poważnych schorzeniach. Ból brzucha u psa: objawy Rozdęty brzuch może być objawem rozszerzenia lub skrętu żołądka czy też efektem przejedzenia. Uwaga! Szczególnie u dużych ras psów od przejedzenia do rozszerzenia lub skrętu żołądka droga może być krótka. W przypadku lekkiej niestrawności wystarczy psa przegłodzić, jednak jeśli nie zareagujemy w porę na rozszerzenie żołądka, może dojść do skrętu i w efekcie nawet do śmierci psa. Oprócz rozdętego brzucha, innymi objawami bólu brzucha u psa jest wyraźna zmiana pozycji na nietypową: wygięcie grzbietu w łuk, sztywność podczas poruszania się, poza niskiego pochylenia na przygiętych łapach z zadem uniesionym do góry, a także napięcie mięśni tułowia. Objawy boreliozy u psa Kilka lat temu szacowało się, że boreliozą zaraża co piętnasty kleszcz. Obecnie dane znacząco się zmieniły i podobno nosicielem może być nawet... co trzeci insekt. Objawy boreliozy u psa do złudzenia mogą przypominać inne choroby. W miejscu ukąszenia początkowo pojawia się całkiem niewinna krostka. Potem zastępuje ją rumień wędrujący, który ma kształt czerwonawego pierścienia. Może pojawić się podwyższona temperatura, apatia i ogólne osłabienie organizmu. Kolejnym etapem mogą być zaburzenia rytmu serca oraz zapalenie mięśnia sercowego. Częstym objawem boreliozy u psa jest zapalenie stawów. Ono z kolei prowadzi niejednokrotnie do paraliżu, niedowładu, a nawet ślepoty. Trzeci etap boreliozy u psa to zmiany zanikowo-zapalne na skórze. Warto wiedzieć, że mogą one się pojawić nawet po... 10 latach od ugryzienia przez kleszcza! Przy tej okazji trzeba podkreślić, że psiaka można zaszczepić przeciwko tej chorobie. Co robić, gdy pies jest chory? Przyjrzyjmy się, czy u psa występują różne objawy jednocześnie i jeśli tak, to jakie. Pilnie skontaktujmy się z lekarzem weterynarii, który oceni sytuację i zdecyduje, czy powinniśmy pojechać do niego z psem, czy – w niektórych przypadkach – on przyjedzie do nas. Gdy zauważymy niepokojące objawy choroby u psa, należy przyjrzeć się uważnie zarówno zwierzakowi, jak i okolicznościom w jakich objawy wystąpiły. Czasem przyspieszony oddech, zwiększone pragnienie wynika tylko z upału lub ogrzewania w domu. Czasem są objawami stresu i nie mają związku z choroba fizyczną. Pies może lekko utykać na łapę, np. gdy coś przyczepiło mu się do łapy (liść lipy, gałązka) lub weszło miedzy opuszki – należy wtedy uważnie obejrzeć łapę. Przyczyna może jednak być poważniejsza. Czasem wbity w opuszkę łapy mały kolec może wywołać poważny ropień. Również niektóre zachowania takie jak częste załatwianie się (także w pomieszczeniu), biegunki u psa lub nerwowe ciągłe picie czy jedzenie mogą być problemem na tle psychicznym. Ale mogą także być oznakami zupełnie innych chorób. Treść artykułu została pierwotnie opublikowana r. Przeczytaj więcej o opiece nad psami: Spis treści:1. Czym jest niestrawność u psa?2. Jak rozpoznać niestrawność u psa?3. Przyczyny niestrawności u psów4. Niewłaściwa dieta – psia miska pod lupą5. Domowe sposoby na ból brzucha u psa6. Co zrobić, gdy pies ma niestrawność, a domowe sposoby nie działają?7. Przewlekła niestrawność u psa – co robić?8. Jakie choroby mogą się objawiać niestrawnością? Dla opiekunów czworonogów psia niestrawność nie jest niczym nowym – w końcu każdy psiak przynajmniej raz w życiu doświadczył bólów brzucha, nudności czy wymiotów. Jak pomóc ukochanemu pupilowi? CZYM JEST NIESTRAWNOŚĆ U PSA? Niestrawność to nie tylko ludzka przypadłość – przytrafia się również psom, zwłaszcza wtedy, gdy obudzi się w nich nieopanowany wilczy apetyt, lub wtedy, gdy podczas spaceru poczęstują się podwórkowym smaczkiem czy kawałkiem folii. JAK ROZPOZNAĆ NIESTRAWNOŚĆ U PSA? Niestrawność u psów objawia się podobnie jak u ludzi. Co powinno nas zaniepokoić? Przede wszystkim powiększenie obrysu brzucha, wzdęcia, biegunka lub zatwardzenie. Towarzyszami psiej niestrawności są również ulewanie, odbijanie, wymioty i gazy. Często pies ma problemy z oddawaniem kału, przyjmuje podkurczoną postawę, jest także apatyczny i ospały. PRZYCZYNY NIESTRAWNOŚCI U PSÓW Nasz pies codziennie otrzymuje dobrze zbilansowane posiłki, niby pilnujemy, żeby jadł o stałych porach, ale czy aby na pewno mamy czyste sumienie i z ręką na sercu możemy przysiąc, że nie dostał niczego ze stołu ani nie zjadł tego, co z niego spadło? Często przyczyną niestrawności u psiaków jest ludzkie jedzenie. Chodzi tutaj przede wszystkim o produkty, które są dla psów szkodliwe. Czekolada, orzechy, winogrona – to tylko niektóre z pokarmów, które nawet w niewielkiej ilości mogą im zaszkodzić. Cebula i czosnek, tak często używane w naszej kuchni, naprawdę mogą być powodem poważniejszych objawów. Smażone, tłuste, mocno przyprawione czy solone posiłki mogą być przyczyną biegunek, wzdęć czy innych dolegliwości. To samo tyczy się przypadkowych przekąsek, np. śmieci znalezionych podczas spacerów. Możesz nawet nie zauważyć, kiedy pupil zanurkuje pod krzaczek i zje coś dla niego smakowitego. Tym czymś mogą być nie tylko pozostałości wyrzuconego jedzenia, ale przede wszystkim stare i przeterminowane produkty czy też pokryte toksycznymi pleśniami resztki. Ponadto martwe zwierzęta (w tym otrute, np. myszy), padlina, zepsute mięso czy ryby – to wszystko, jeśli trafi do psiego żołądka, może stać się tykającą bombą. Wystarczy, że zagadasz się z sąsiadem, a Twój milusiński urządzi sobie ucztę. Jak dobrze pójdzie, zdążysz zauważyć, że właśnie coś zjadł. Jeżeli przyłapiemy psa na gorącym uczynku, to jak najszybciej udajmy się do gabinetu weterynaryjnego w celu wywołania wymiotów (do 2 godzin po zjedzeniu!). Kolejną przyczyną niestrawności u pupila może być nieposkromiony psi apetyt. Niektóre psiaki nie mają umiaru w jedzeniu i wręcz domagają się dokładek i kolejnych smakołyków. Wielu właścicieli myśli sobie, że pewnie ich pies jest nadal głodny… i podają mu kolejne drobne przekąski, które mogłyby w sumie stanowić cały jego posiłek. Takie psy są wiecznie głodne, niekiedy mają także syndrom spaczonego łaknienia i właściciel musi kontrolować, co i kiedy jedzą. Jeżeli nie znamy zasad karmienia i ulegamy psu, co chwilę go czymś częstujemy, może to skutkować jego przejedzeniem. Do przekarmienia może doprowadzić też niechcący ktoś z członków rodziny lub gości, gdy za naszymi plecami będzie częstować psiaka smakołykami. Pamiętajmy, że w takie sytuacji od dziennej porcji karmy powinna być odliczona odpowiednia ilość kalorii spożytych poza posiłkami. Inaczej możemy zafundować pupilowi nie tylko niestrawność, ale przede wszystkim doprowadzić go do otyłości, która jest poważnym problem zdrowotnym dotyczącym ponad połowy psów. NIEWŁAŚCIWA DIETA – PSIA MISKA POD LUPĄ Stosujesz gotową karmę? Nigdy nie było problemów i nagle się pojawiły? Zwróć uwagę na to, czy dobrze ją przechowujesz, oraz systematycznie sprawdzaj datę jej ważności. Może też się okazać, że pupil dostał alergii na któryś ze składników karmy czy też objawów nietolerancji pokarmowej, mimo że do tej pory one nie występowały. Może także być alergikiem środowiskowym na tak zwane roztocza spiżarniane, które znajdują się w zbyt długo przetrzymywanej karmie. Gdy zdecydujesz się na zmianę, pamiętaj, by wprowadzać nową karmę stopniowo, bo taka nagła zmiana pokarmu też może być przyczyną niestrawności. Nie dokarmiaj psa jedzeniem ze stołu (uczul na to również swoich gości!). Zawiera ono zbyt wiele tłuszczów i przypraw – możesz mieć pewność, że zakończy się to u psa niestrawnością. Oszczędź mu tego! Uważaj też na produkty, które mogą powodować u psa zatrucie – czekoladę, czosnek, nabiał, a także warzywa takie, jak fasola i kalafior, podawane w nadmiarze. Wbrew powszechnej opinii nie powinieneś też swojemu pupilowi podawać kości, szczególnie tych drobnych, gdyż mogą poranić jego przewód pokarmowy. Uważaj też, jeżeli Twój psiak jest fanem kompostu i wyjadania resztek ze śmieci. Jeśli masz łapczywego psa, uważaj, bo może on także połknąć w całości rzeczy niejadalne, jak np. fragment opakowania, folii czy nawet zabawki. DOMOWE SPOSOBY NA BÓL BRZUCHA U PSA Co robić w przypadku niestrawności u psa? Powinieneś zastosować u niego głodówkę, która powinna trwać około 24 godzin. Zadbaj o to, by pies miał zawsze dostęp do świeżej wody. Jeśli masz w domowej apteczce leki osłonowe na żołądek (inhibitory pompy protonowej) lub węgiel, możesz spróbować podać je pupilowi. W przypadku psiej niestrawności sprawdzi się również wywar z siemienia lnianego (podaje się psu wygotowany gęsty roztwór bez nasion). Jeśli psie samopoczucie się poprawia, możesz wprowadzić dietę lekkostrawną, jeśli nie – koniecznie udaj się do lekarza. Pamiętaj, jeśli pies ma niepokojące objawy, oznaki odwodnienia, nie czekaj z wizytą zbyt długo. CO ZROBIĆ, GDY PIES MA NIESTRAWNOŚĆ, A DOMOWE SPOSOBY NIE DZIAŁAJĄ? Przede wszystkim należy skonsultować się z weterynarzem, który powie, jakie kroki musimy podjąć, aby nie tylko pozbyć się problemu doraźnie, ale również uniknąć go na przyszłość. W niektórych przypadkach częstej niestrawności trzeba będzie wdrożyć leki poprawiające motorykę przewodu pokarmowego, leki osłonowe na błonę śluzową żołądka oraz odpowiednią dietę dostosowaną do zdiagnozowanej jednostki chorobowej. Pokarm lekkostrawny, o niezbyt dużej ilości tłuszczu, o sporej ilości włókna i prebiotyków oraz wysokostrawnego białka powinien być podawany w małych ilościach i częściej. Czasami nawet tak banalna zmiana sposobu podawania jedzenia przynosi zadziwiające rezultaty. Inni włochaci pacjenci mogą jednak wymagać bardziej skomplikowanych terapii farmakologicznych czy też zabiegów chirurgicznych. W niektórych przypadkach niezbędna będzie dożywotnia specjalistyczna dieta czy konieczne będą odpowiednie leki lub suplementy. PRZEWLEKŁA NIESTRAWNOŚĆ U PSA – CO ROBIĆ? Jeżeli u Twojego psiaka często pojawia się niestrawność, to jeśli wykluczyliśmy przyczyny wynikające często z naszej winy – złą karmę, nieregularne podawanie posiłków, przekarmianie, dokarmianie resztkami ze stołu itp. – musimy zacząć szukać innych powodów, które mogą się przyczyniać do kłopotów żołądkowych, jak np. stres związany z przebywaniem nowych osób w domu, nowym członkiem rodziny czy nowym zwierzęciem pod tym samym dachem. Jeżeli jednak nic z tych rzeczy nie ma miejsca, to kluczowe jest postawienie diagnozy, dobranie odpowiedniej diety, probiotyków oraz leków i suplementów poprawiających kondycję i funkcjonowanie żołądka i jelit. Koniecznie musimy przebadać zwierzaka, gdyż nawracająca niestrawność może być objawem jednej z wielu chorób, w tym również tych poważnych. Lekarz może zlecić badania krwi – podstawowe oraz bardziej specjalistyczne, jak np. badania sprawdzające pracę zewnątrzwydzielniczą trzustki czy pracę jelit. Nierzadko wykonuje się też badania obrazowe takie, jak RTG lub USG jamy brzusznej. Czasami pomocne jest badanie endoskopowe – gastroskopia przewodu pokarmowego bądź kolonoskopia. Badanie kału w kierunku pasożytów, w tym chorób pierwotniaczych także jest często zlecane przez lekarzy. JAKIE CHOROBY MOGĄ SIĘ OBJAWIAĆ NIESTRAWNOŚCIĄ? Niestety wiele chorób objawia się problemami żołądkowymi. Tak jak u ludzi, tak i u psów stres może być przyczyną takiego stanu rzeczy, ale nie jest to częste. Najczęstszą przyczyną niestrawności są choroby pasożytnicze przewodu pokarmowego. Wówczas odpowiednia terapia odrobaczająca (najlepiej ustalona przez lekarza na podstawie wyniku badania kału) pozwala na powrót psa do zdrowia. W przypadku stwierdzonych stanów zapalnych w obrębie przewodu pokarmowego warunkiem ustąpienia dolegliwości jest odpowiednie leczenie. Gorzej, jeżeli mamy do czynienia z chorobą przewlekłą np. trzustki, która w nieprawidłowy sposób produkuje enzymy trawienne, przez co dochodzi do zaburzenia trawienia pokarmu, czy z enteropatią, polegającą na niewłaściwym wchłanianiu cząstek pokarmowych w obrębie jelit. Tutaj potrzebne jest dłuższe leczenie oraz wprowadzenie odpowiedniej diety bogatej we włókno i w prebiotyki. Chorób, które objawiają się podobnie jak zwykła niestrawność, jest sporo, wymienić tu należy przede wszystkim choroby nowotworowe w obrębie przewodu pokarmowego, choroby endokrynologiczne, niewydolność wątroby, zapalenie żołądka, zmiany rozrostowe w obrębie żołądka i przewodu pokarmowego oraz owrzodzenia, a także zakażenia bakteryjne jelit, np. salmonellą. Dlatego tak ważne są odpowiednie badania, by dokładnie określić przyczyny i móc z nimi skutecznie walczyć. lek. weterynarii Małgorzata Glema Wstążki i chusty przypięte do obroży psa lub przy smyczy mogą być ozdobą dla zwierzęcia, ale niejednokrotnie umieszczane są celowo. Możesz spotkać się z żółtą lub czerwoną wstążką u psa. Co sygnalizuje ten szczególny kolor? Dlaczego niektórzy opiekunowie czworonogów decydują się na takie oznaczenie? Żółta wstążka u psa nie jest ozdobą, ale konkretnym sygnałem. Dowiedz się, jak zachowywać się wobec zwierzaka, który ma ją przy obroży. Przeczytaj nasz tekst! Yellow Dog Project i symbol akcji, czyli żółta wstążka u psa W kilkudziesięciu krajach na całym świecie od kilku lat działa Yellow Dog Project. Akcja została zainicjowana przez ludzi, którzy są właścicielami szczególnych psów. Celem jest zaakcentowanie i ostrzeżenie otoczenia, że pies potrzebuje przestrzeni lub po prostu nie lubi kontaktu z obcymi ludźmi. Symbolem akcji jest żółta wstążka u psa na smyczy lub wpięta do obroży czworonoga. Jeśli zobaczysz zwierzaka z żółtą wstążką, wiedz, że jego właściciel chce ograniczyć bodźce zewnętrzne, jakie do niego docierają. Żółtą wstążkę u psa widać coraz częściej Do akcji cały czas przyłączają się nowi właściciele czworonogów na świecie. W sumie jest ich już ponad milion. Podkreślają, że żółta wstążka u psa to nie żadna fanaberia czy próba wyróżnienia czworonoga z tłumu innych na spacerach. Cel to bowiem ochrona przed niechcianym kontaktem. Taki niepozorny symbol może ustrzec postronne osoby przed atakiem ze strony wystraszonego zwierzęcia. Wsparcie dla psów z żółtą wstążką również w Polsce Nie tylko za granicą, lecz także w Polsce pies z żółtą wstążką może liczyć na wsparcie. Yellow Dog Project jest wspierany przez Fundację Dobrych Zwierząt. Organizacja udostępnia materiały, które wyjaśniają, co oznacza żółta wstążka u psa i jak ją wykorzystywać. Najważniejsze jest to, by jak najwięcej osób dowiedziało się o takim projekcie i potrafiło dobrze interpretować kolory wstążek i ich znaczenie u psa. Żółta wstążka przy obroży psa – dla jego dobra Psy z różnych powodów mogą nie lubić kontaktu z ludźmi. Czasem są nieufne w stosunku do obcych i stresują się, gdy ktoś chce je pogłaskać. Niektóre zwierzaki były źle traktowane w przeszłości – bite, a nawet katowane. Trudna przeszłość psa zawsze rzutuje na jego zachowanie. Jeśli ktoś pochyla się nad nim, czworonóg może zareagować agresją. Właściciele są tego świadomi, dlatego przyczepiają żółtą wstążkę do smyczy psa, aby ostrzec przed zbyt bliskim podchodzeniem do zwierzęcia na spacerze. Jakie psy mogą mieć żółtą wstążkę? Nie jest to jedyna sytuacja, w której wykorzystywana jest żółta wstążka u psa. Oprócz tego właściciel może chcieć ograniczyć jego kontakty z innymi w związku: z przebytą niedawno chorobą;z niedawnym zabiegiem;z rehabilitacją zwierzęcia;z zachowaniami agresywnymi;z kwarantanną;ze starością;z cieczką. Umieszczenie żółtej wstążki na smyczy psa lub w innym widocznym miejscu powinno być jasnym sygnałem, że lepiej do takiego zwierzęcia zbyt blisko nie podchodzić. Czy żółta wstążka u psa to oznaka jego agresji? Jak widzisz, pies z żółtą wstążką nie musi należeć do agresywnych. Może mieć problemy zdrowotne, a czasem jego właściciel nie chce, by miał kontakt z innymi czworonogami na spacerze. Wstążka przywiązana do smyczy już z daleka powinna dawać jasny sygnał, że nie życzysz sobie bliższych kontaktów ze swoim zwierzęciem. Jest komunikatem, który musi być dobrze interpretowany przez wszystkich. Dlatego warto propagować ideę żółtej wstążki u psa, by unikać nieporozumień i stresujących sytuacji. Co zamiast żółtej wstążki? Żółta wstążka przy obroży psa lub smyczy nie jest jedynym oznaczeniem, jakie możesz zastosować. Zamiast żółtej wstążki możesz wykorzystać żółtą chustę dla psa, bandanę, całą obrożę czy szelki. Być może osoby w twoim otoczeniu nie od razu zrozumieją przekaz żółtej wstążki u psa. Możesz więc odpowiadać na wszelkie pytania i tłumaczyć, jaka jest symbolika. Najważniejsze komunikaty, które pies chce dzięki tobie przekazać, to „nie dotykaj i nie głaszcz” oraz „nie podchodź do mnie blisko ze swoim pupilem”. Nie tylko żółta wstążka u psa, czyli szanowanie cudzej przestrzeni Nawet jeśli pies nie ma żółtej wstążki przy obroży, nigdy nie podchodź do cudzego zwierzęcia i nie zmuszaj go do kontaktu. Musisz szanować przestrzeń nie tylko innych ludzi, lecz również zwierząt. Pamiętaj, że nigdy nie wiesz, obok jakiego zwierzaka przechodzisz. Być może mijasz czworonoga po traumatycznych przeżyciach albo takiego, który jest po chorobie. Kontakt z innymi psami niż twój pupil powinien być rozważny. Pamiętaj o tym! Żółta wstążka u psa to symbol propagowany od niedawna, ale warto wiedzieć, co oznacza. Nie zapominaj, że niektórzy właściciele nie życzą sobie kontaktu z ich czworonogiem, z różnych powodów. Teraz już wiesz, że taka wstążeczka nie jest ozdobą, lecz komunikatem. Jeśli ją zobaczysz, będziesz mógł poprawnie zinterpretować przekaz.

czerwona wstążka u psa